Papatyalara söyleyin sevmek kavuşmaya yetmiyor
Başlık çok komik oldu değil mi? Kamyon arkası yazısı ☺ Geçenlerde arabayla bir yerden gelirken dinlediğim bi müzikle uzun zamandır görmediğim arkadaşlarımı ne kadar özlediğimi fark ettim. Bi araya gelme hayalleri kururken arkasında bu yazı olan bir araba geçti önümden. Belki, dedim... Belki kavuşmak bu dünyada kısmet değildir. Öyle ya kim garanti edebilir ki kimi dünya gözüyle bi daha göreceğini? Bu sebepten değil mi her ayrılıkta "Allah a emanet ol " dememiz? Başka kime emanet edebiliriz ki kimsenin garantisinin olmadığı bu dünyada? Peki kavuşma ihtimali olmadan da sevilir mi? Bunu düşündüm sonra... Evet. Cevabım evetti. Belki o delidolu arkadaşlarla bir daha beraber muhabbet çayı icemeyecegiz,belki kardeşlerimizle aynı sofraya oturamayacagiz. Beraber alışverişe çıkamayacağız,müzik dinlemeyecek şarkı söylemeyeceğiz, kitap fuarlarini talan edemeyecektik. Kocaman sarılmalar çuvallara konup tavan arasına kaldırıldı.dibini gördüğümüz demlik demlik çaylar , etrafinda sabah...